Viaxeiras...

Viaxeiras...
Viaxeiras...

    O cansazo, despois dun día longo de camiñada sen tregua, apodérase do corpo.    

   O regreso ao fogar improvisado agradécese anque non consiga lembrar nin de lonxe o que pide o desexo. 

   Un  minimalismo cutre por deixadez e a angostura dos espazos levados ao extremo do imposible sen a mínima concesión á comodidade, e aínda moito menos ao deleite, constitúen o único consolo.

  A fotografía é, tamén, un estado de ánimo.

Comentarios

Publicar un comentario

Publicacións populares deste blog

"O burro de Buridán"

Imaxe
               Na casa de meu pai, cando el era neno, tiñan un pequeno burro para levar o leite á parroquia de Becín, no outro lado do monte. Unha mañá, cando xa estaban a medio camiño e coa carga ao lombo, o burro caeu ao chan como se estivese morto. Moi asustado, meu pai soltou as cinchas que suxeitaban a albarda e as cántaras do leite para aliviar o animal. Cando por fin se viu liberado, o burro resucitou e escapou de volta para a casa.            Non todos son como o burro de Buridán…  
Read more »

"Reencontros..."

Imaxe
Reencontros...                    A vida é caprichosa e sorprendente, teimuda moitas veces para alén de plans persoais predicibles, preestablecidos ou mesmo calculados. Parece ter vontade propia e moverse á marxe de vontades alleas impoñendo os seus designios con absoluta determinación.            E xoga coas persoas como fai o vento coas follas nos outonos. Separa ou une ao seu antollo, establece frecuencias, xiros e viraxes, voltas e reviravoltas. Pequenos e grandes cataclismos. Tamén, momentos únicos que debemos inmortalizar… reencontros necesarios.
Read more »

Ramón Masats

Imaxe
Ramón Masats          O pasado 4 de marzo, deixounos, aos 92 anos, o artista catalán Ramón Masats , o fotógrafo do " instante decisivo " segundo dixo del o tamén fotógrafo Carlos Pérez Siquier  (para el, o Cartier-Bresson español). Formou parte  da xeración dourada da fotografía española, a dos anos 50. Nun momento en que a fotografía española se atopaba constrinxida e onde a imaxinación parecía xogar un papel secundario, coa súa obra, contribuíu  a renovar esta disciplina desde unha ollada en branco e negro, neorrealista. Coa súa habilidade especial para captar con sentido do humor a ironía das situacións constrúe o retrato de toda unha época.  Masats non tivo unha formación regrada. Dedicouse simplemente a mostrar ao mundo a súa visión persoal, a ofrecer un punto de vista que ninguén máis podía capturar.    "O meu estilo foi intentar facer cousas diferentes, a verdade é que eu tampouco sei ben en que consiste.   Eu fotografa...
Read more »