ANATOMÍA DUNHA OLLADA

"Iguarias"    O 23-10-21 colocaba eu esta fotografía na que era, naquela altura, a miña conta de Instagram.    A palabra "Iguaria" non existe aínda no Dicionario da RAG, pero debería, por iso a tomei do português... como unha forma de reivindicación.    Hai palabras que suxiren e estimulan os nosos sentidos, que conteñen unha forza expresiva e unha capacidade de evocación de realidades complexas que van máis aló do que perciben os ollos a simple vista.     Con estes elementos diante de min, tan do meu pequeno país, pensei no " dolce far niente "... neses momentos de goce e plenitude nos que non parece necesario nada máis, no valor desas pequenas cousas que fan da vida unha "iguaria".

  Ouka Leele    É o nome artístico de Bárbara Allende Gil de Biedma, artista multidisciplinar moi coñecida polas súas obras nas que mestura fotografía e pintura cun estilo absolutamente único.    Como artista, formou parte da Movida madrileña  dos anos 80, corrente contracultural que xurdiu na época da Transición, despois da morte do ditador.    Cando comezou dedicábase exclusivamente á fotografía en branco e negro. Co tempo, introduciu a cor pintando directamente as copias con acuarela unindo as súas dúas paixóns: fotografía e pintura.    Un par de reflexións de Ouka Leele sobre fotografía: "Hai que facer o que che dea a gana, o que che saia cada día. O teu estilo es ti"   "O artista ten que innovar, anque conte o mesmo. Anque xa se teña falado de circo, tes que volver falar do circo con outra ollada"

"Ruínas..." (Santa Baia de Chacín)    En Santa Baia de Chacín, en Mazaricos, no máis alto da aldea, encontramos o que queda desta igrexa que noutrora foi centro relixioso da parroquia e, seguramente tamén, motivo de orgullo e señorío ...    De todo aquilo, estas ruínas, en pugna constante contra o tempo e a maleza, case esquecidas, semellan resistirse mostrando con certo desdén a fortaleza que aínda conservan: o seu robusto campanario ...     Con este reproche, ao erguer a ollada cada mañá, han de vivir os veciños do lugar, mentres non poñan remedio...

"Sen flash"    Esta foto da Torre de Hércules da Coruña, foi subida a Instagram o 21-10-2021. O título, Sen flash.    É fácil reparar nela, sempre presente, sempre aí a pouco que desvíes a ollada, observándote en silencio desde a distancia, segura de si, da súa grandeza e poder de sedución sobre a cidade, sobre todos nós.    Sempre a mesma, pero tan distinta cada día...

"Case verán na lagoa de Baldaio"        Houbo un tempo en que Baldaio foi  explotado por empresas privadas para a extracción de area. Destruíran a paisaxe da ría, modificaran as súas correntes e impediran ao vecindario levar a cabo os tradicionais labores de marisqueo cos que subsistía...    Despois dunha batalla longa, cruenta, moi dura, por fin a lagoa volve ser o que foi: un dos humedais máis importantes de Galicia e zona de especial protección ambiental.    Hoxe, na calma das primeiras horas da tarde, a Lagoa sestea agardando, paciente, a chegada do verán...  

"Anatomía dunha ollada fotográfica"    A mellor carta de presentación do inabarcable quefacer de ÓSCAR COLORADO é o seu propio blog ÓSCAR EN FOTOS    Unha vida dedicada a difundir, analizar e promover o goce da fotografía a través da cultura visual:  "Non podo deixar de confesar que unha das miñas paixóns é investigar, analizar e reflexionar a fotografía . Estou convencido de que vale a pena comprender un pouco máis os grandes mestres e ocuparnos da cultura visual e, de maneira máis específica, da cultura fotográfica"     O esquema da fotografía recolle información extraída do blog de ÓSCAR. 

"Novidades Carmiña"    O 19/10/2021 subín esta foto a Instagram co título  Novidades Carmiña.    Considereino un regalo do propio establecemento que conservara o nome intacto desde uns inicios que xa se perden na memoria, un nome que mantén ese sabor a tradición e mesmo a infancia e barrio, cando aínda as novidades sorprendían nos comercios...    A estampa detrás da vidreira... tan doutro tempo, tan doutros lugares que aínda habitan algún curruncho dos nosos corazóns...   

"No corazón do bosque"    Anda o sol baixo en Outes, disposto para as despedidas...     Entre as pólas, aínda os últimos raios permiten ver a densidade da follaxe entre tanto silencio. Nada se move a esta hora e todo é bosque.    A pecepción da cor é case un mero recordo mentres vai chegando o tempo da inquietude do crepúsculo.

 Ruth Matilda Anderson     Nada en Nebraska (1893), viaxou a Galicia en 1924 como fotógrafa para a Sociedade Hispánica de América .    Aquí conseguiu documentar a vida e os costumes das xentes en zonas de moi complicado acceso, e en especial de mulleres e nenos nun tempo no que ser protagonista feminina non era doado.      Ata ese momento tampouco as actividades da poboación traballadora do campo e do mar nin a cultura material de Galicia foran obxecto principal de atención para a fotografía dun modo tan exhaustivo.    Anque foi pioneira na concepción da fotografía como ferramenta de investigación e construción científica, defendia o elevado potencial da imaxe fotográfica para transferir e suscitar emocións: "A fotografía é unha técnica precisa e complexa, anque extraordinariamente dotada de vida e cualidades orgánicas, capaz de reflectir as condicións e circunstancias en que foi realizada e portadora de significados non visibles e...

"Pinceladas"    O 18-10-2021 publiquei esta foto en Instagram co título "Pinceladas"... como  homenaxe á estreita, case íntima, relación entre a pintura e a fotografía.    Seguramente non concordaría comigo Baudelaire: "A poesía e o progreso son dous ambiciosos que se odian cun odio instintivo, e, cando coinciden no mesmo camiño, un dos dous debe valerse do outro. Se se permite que a fotografía supla a arte nalgunha das súas funcións pronto, grazas á alianza natural que atopará na necidade da multitude, teraa suplantado ou totalmente corrompida. É necesario, polo tanto, que cumpra co seu verdadeiro deber que é o de ser serventa das ciencias e das artes, pero a moi humilde serventa, o mesmo que a imprenta e a escenografía, que nin crearon nin substituíron a literatura".        

"Sisargas, unha illas no medio do mar"    Os xeógrafos romanos Plinio e Ptolomeo escribiron que o cónsul Sextio levantou nestas illas de Galicia un templo coas Aras Sextinas para honra de César...     Hai quen conta tamén que un pirata que se vía perseguido deixou enterrado nelas un tesouro que nunca foi encontrado...    Lugares de evocación ou fantasía, destino involuntario de tantos naufraxios...

Alberto Schommer      Fotógrafo moi coñecido, entre outros, polos seus " retratos psicolóxicos "...     A súa forma de tratar os retratos tivo unha enorme repercusión durante os anos 70 e 80 e as súas fotos acabaron converténdose nunha especie de reportaxe visual da transición española .    Fala da fotografía como dunha arte á mesma altura cás outras artes; da fotografía subxectiva, psicolóxica, simbólica como produto da emoción...    Recollemos aquí unha das súas reflexións sobre o feito fotográfico: "A arte fotográfica sempre debe demostrar algo. Ten a obriga de mostrar ou descubrir novas formas plásticas. Retrata a realidade ou a interpreta segundo a súa libre fantasía. O fotógrafo pode, incluso, adiantarse aos momentos presentes e aportar imaxes de grande interese no plano psicolóxico..."  

"Mimese"     Subía eu esta foto a Instagram o 3-10-2021 e púxenlle por título " Mimese".    Na Poética de Aristóteles, esta aparecía como un elemento fundamental que tiña que ver coa imitación ...    Aquela mañá, nos arredores da Capela do Santo Alberte, en Guitiriz, todos os elementos da paisaxe parecían xogar a imitarse entre si até fundirse e facerme confundir arquitectura e natureza...