"Ruínas..." (Santa Baia de Chacín)

"Ruínas..." (Santa Baia de Chacín)

   En Santa Baia de Chacín, en Mazaricos, no máis alto da aldea, encontramos o que queda desta igrexa que noutrora foi centro relixioso da parroquia e, seguramente tamén, motivo de orgullo e señorío ...

   De todo aquilo, estas ruínas, en pugna constante contra o tempo e a maleza, case esquecidas, semellan resistirse mostrando con certo desdén a fortaleza que aínda conservan: o seu robusto campanario ... 

   Con este reproche, ao erguer a ollada cada mañá, han de vivir os veciños do lugar, mentres non poñan remedio...



Comentarios

Publicar un comentario

Publicacións populares deste blog

"Sisargas, unhas illas no medio do mar"

Imaxe
"Sisargas, unha illas no medio do mar"    Os xeógrafos romanos Plinio e Ptolomeo escribiron que o cónsul Sextio levantou nestas illas de Galicia un templo coas Aras Sextinas para honra de César...     Hai quen conta tamén que un pirata que se vía perseguido deixou enterrado nelas un tesouro que nunca foi encontrado...    Lugares de evocación ou fantasía, destino involuntario de tantos naufraxios...
Read more »

"Nai" (Viaxeiras...)

Imaxe
Nai.      Xa nada era igual na túa ollada. Canto baleiro amoreado no teu xesto. Tantos anos compartidos, tantos desvelos, non serviron para achegarnos e sermos cómplices nos últimos momentos, nin para saber máis a unha da outra, nin para dar e recibir consellos derradeiros. Anque, en realidade, nunca fuches moito así…           Agora preciso lembrar vivencias, momentos despreocupados e lixeiros nos que pensabamos que o tempo non corría para nós e o futuro estaría sempre aí ao alcance dos desexos.            Entre esforzos imposibles de memoria sento no teu sofá coa caixiña que atesoura outros instantes…            Preciso escarvar nese pasado, pescudar nas fotos que deixaches por ver que queda aínda de ti e de min.  
Read more »

"O burro de Buridán"

Imaxe
               Na casa de meu pai, cando el era neno, tiñan un pequeno burro para levar o leite á parroquia de Becín, no outro lado do monte. Unha mañá, cando xa estaban a medio camiño e coa carga ao lombo, o burro caeu ao chan como se estivese morto. Moi asustado, meu pai soltou as cinchas que suxeitaban a albarda e as cántaras do leite para aliviar o animal. Cando por fin se viu liberado, o burro resucitou e escapou de volta para a casa.            Non todos son como o burro de Buridán…  
Read more »