"Na outra beira..."

"Na outra beira..."

   Se rebuscamos nos manuais, poderemos averiguar que o medo a cruzar pontes ten nome: "xefirofobia". 

   Se callar, non con tanta intensidade, pero con frecuencia,  o descoñecido esperta unha certa inquedanza...  

   Non vemos o que hai na outra banda; non sabemos que sorpresas nos deparará atravesalas... 

  Neste caso, o branco-negro dálle a man a esa inquietude.

   

.


Comentarios

Publicar un comentario

Publicacións populares deste blog

"O burro de Buridán"

Imaxe
               Na casa de meu pai, cando el era neno, tiñan un pequeno burro para levar o leite á parroquia de Becín, no outro lado do monte. Unha mañá, cando xa estaban a medio camiño e coa carga ao lombo, o burro caeu ao chan como se estivese morto. Moi asustado, meu pai soltou as cinchas que suxeitaban a albarda e as cántaras do leite para aliviar o animal. Cando por fin se viu liberado, o burro resucitou e escapou de volta para a casa.            Non todos son como o burro de Buridán…  
Read more »

"Reencontros..."

Imaxe
Reencontros...                    A vida é caprichosa e sorprendente, teimuda moitas veces para alén de plans persoais predicibles, preestablecidos ou mesmo calculados. Parece ter vontade propia e moverse á marxe de vontades alleas impoñendo os seus designios con absoluta determinación.            E xoga coas persoas como fai o vento coas follas nos outonos. Separa ou une ao seu antollo, establece frecuencias, xiros e viraxes, voltas e reviravoltas. Pequenos e grandes cataclismos. Tamén, momentos únicos que debemos inmortalizar… reencontros necesarios.
Read more »

Ramón Masats

Imaxe
Ramón Masats          O pasado 4 de marzo, deixounos, aos 92 anos, o artista catalán Ramón Masats , o fotógrafo do " instante decisivo " segundo dixo del o tamén fotógrafo Carlos Pérez Siquier  (para el, o Cartier-Bresson español). Formou parte  da xeración dourada da fotografía española, a dos anos 50. Nun momento en que a fotografía española se atopaba constrinxida e onde a imaxinación parecía xogar un papel secundario, coa súa obra, contribuíu  a renovar esta disciplina desde unha ollada en branco e negro, neorrealista. Coa súa habilidade especial para captar con sentido do humor a ironía das situacións constrúe o retrato de toda unha época.  Masats non tivo unha formación regrada. Dedicouse simplemente a mostrar ao mundo a súa visión persoal, a ofrecer un punto de vista que ninguén máis podía capturar.    "O meu estilo foi intentar facer cousas diferentes, a verdade é que eu tampouco sei ben en que consiste.   Eu fotografa...
Read more »